Co jedzą zawodnicy sumo – tajemnice diety sumo

Awatar Robert Maraskas

Dieta sumo — klucz do sukcesu w ringu

Imponująca sylwetka zawodnika sumo nie jest dziełem przypadku. To efekt rygorystycznej, wysokokalorycznej diety, będącej podstawą jego siły i sukcesów na ringu (dohyō).

W świecie sumo masa to siła, a każdy dodatkowy kilogram przekłada się na większą stabilność. Dieta ma więc jeden cel: celowe budowanie masy ciała, która obniża środek ciężkości i sprawia, że zawodnika niemal nie da się przepchnąć.

Tak ekstremalne rezultaty to efekt połączenia trzech kluczowych elementów: ogromnych porcji, specyficznych potraw i nietypowego harmonogramu posiłków.

Chanko nabe — główne danie sumo

Sercem diety zapaśnika sumo jest chanko nabe – gęsty i pożywny gulasz, który jest podstawą jego jadłospisu. Spożywany zaraz po treningu, ma za zadanie błyskawicznie uzupełnić energię, wspomóc przyswajanie składników odżywczych i przyspieszyć regenerację mięśni.

Składniki chanko nabe to bogactwo białka i witamin. Bazą jest bulion, w którym gotuje się:

  • różne rodzaje mięsa (głównie drób) i ryby,

  • tofu,

  • warzywa (m.in. kapusta pekińska, grzyby shiitake, marchew, por).

Nie istnieje jeden, uniwersalny przepis na chanko nabe. Przeciwnie, każda stajnia sumo (heya) strzeże własnej, często sekretnej receptury, przekazywanej z pokolenia na pokolenie. W ten sposób chanko nabe staje się czymś więcej niż posiłkiem – jest ważnym elementem tradycji i tożsamości grupy. Co ciekawe, sama nazwa potrawy, według jednej z teorii, pochodzi od połączenia słów chan (chiński), ko (garnek) i nabe (potrawka).

Typowy jadłospis zawodnika sumo

Dzień zawodnika sumo jest precyzyjnie zaplanowany, aby jak najbardziej zwiększyć masę ciała. Rozpoczyna go wyczerpujący trening na czczo, który spowalnia metabolizm i zaostrza apetyt. Po nim następują tylko dwa, ale za to niezwykle obfite posiłki.

Sprawdź także:  Ile waży najcięższy zawodnik sumo – pełny przewodnik

Pierwszy posiłek, spożywany w porze lunchu, to prawdziwa uczta. Jej podstawą jest gulasz chanko nabe, któremu towarzyszą:

  • ogromne ilości białego ryżu (nawet kilka misek na osobę),

  • grillowane ryby,

  • smażony kurczak i wieprzowina,

  • różnorodne dodatki warzywne.

Kluczowym elementem tej strategii jest kilkugodzinna drzemka tuż po jedzeniu. To właśnie ona spowalnia metabolizm, pozwalając organizmowi na efektywne magazynowanie kalorii w postaci tkanki tłuszczowej. Wieczorem cały cykl się powtarza: zawodnicy spożywają drugi, równie obfity posiłek, a następnie udają się na spoczynek.

Kalorie w diecie sumo — ile jedzą zawodnicy?

Przeciętny zapaśnik sumo (rikishi) spożywa dziennie od 5000 do 7000 kalorii. To niemal trzykrotnie więcej, niż wynosi zapotrzebowanie dorosłego mężczyzny (ok. 2500 kalorii).

Zdrowie zawodników sumo — ryzyka i korzyści

Styl życia zawodników sumo, choć idealnie dopasowany do wymagań sportu, wiąże się z poważnymi, długofalowymi konsekwencjami zdrowotnymi. Mimo że są oni elitarnymi sportowcami, ich masa ciała wielokrotnie przekracza normy.

Ogromna masa ciała (często ponad 150 kg) i specyficzny tryb życia rikishi nieuchronnie prowadzą do licznych problemów zdrowotnych. Do najczęstszych z nich należą:

  • nadciśnienie tętnicze,

  • cukrzyca typu 2,

  • choroby serca,

  • znaczne obciążenie stawów.

Nadmiar tkanki tłuszczowej może również powodować problemy z oddychaniem, w tym bezdech senny.

Prawdziwe wyzwania zdrowotne pojawiają się jednak dopiero po zakończeniu kariery. Gdy ustają mordercze treningi, utrzymanie tak ogromnej masy staje się po prostu niebezpieczne. W rezultacie średnia długość życia byłych zawodników jest znacznie niższa niż przeciętnego Japończyka.

Awatar Robert Maraskas