Stopień 6 kyū / pas w kolorze pomarańczowym
Wyjaśnienie pojęć
- Enpi-uchi/age-hiji-ate:
- grupa uderzeń, wykonywanych łokciami (enpi lub hiji = łokieć, uchi lub ate = uderzenie).
Rodzaje:
- age-enpi-uchi/age-hiji-ate = pionowo w górę,
- mawashi-enpi-uchi/mawashi-hiji-ate = po okręgu,
- ushiro-enpi-uchi/ushiro-hiji-ate = w tył,
- mae-enpi-uchi/mae-hiji-ate = w przód,
- yoko-mawashi-enpi-uchi/yoko-mawashi-hiji-ate = po okręgu boczną częścią łokcia,
- yoko-enpi-uchi/yoko-hiji-ate = w bok,
- otoshi-enpi-uchi/otoshi-hiji-ate = w dół.
- Mae-teishō-osae-uke/shotei-zuki:
- technika ręczna, podobna do choku-zuki, ale wykonywana przy użyciu innych powierzchni kontaktowych:
- teishō lub shotei = wnętrze dłoni (tei = wnętrze, sho = dłoń),
- kumade = wewnętrzna część pięści w ułożeniu hiraken (kumade = łapa niedźwiedzia).
Technika ta wykonywana jest na trzy strefy i ma dwa zastosowania:
- jako technika obronna = nosi wówczas nazwę mae-teishō-osae-uke,
- jako technika zaczepna - uderzenie = nosi wówczas nazwę shotei-zuki.
- Uchi-haitō, haishu-uke/uchi:
- technika ręczna podobna do uchi-ude-uke, w której powierzchniami kontaktowymi są:
- haitō = górna krawędź dłoni,
- haishu = grzbiet dłoni.
Wykonywana jest na dwie strefy: jōdan i chūdan oraz ma dwa zastosowania:
- jako technika obronna - blok = nosi wówczas nazwę uchi-haitō haishu-uke,
- jako technika zaczepna - uderzenie = nosi wówczas nazwę uchi-haitō haishu-uchi.
- Tate-shutō-uke/uchi:
- technika ręczna podobna do uchi-shutō-uke/uchi ale z dłonią ustawioną pionowo (tate = pionowo). Wykonywana jest na dwie strefy: jōdan i chūdan oraz ma dwa zastosowania:
- jako technika obronna - blok = nosi wówczas nazwę tate-shutō-uke,
- jako technika zaczepna - uderzenie = nosi wówczas nazwę tate-shutō-uchi.
- Tekubi-kake-uke:
- odmiana tate-shutō-uke/uchi polegająca na wykonaniu pod koniec ruchu obrotu dłonią, która zahaczając rękę przeciwnika kontroluje ją (kake = zahaczenie, tekubi = nadgarstek).
- Gyaku-mawashi-geri/sokutō-mawashi-uke:
- technika nożna z grupy gyaku-mawashi-geri wykonywana po okręgu odwrotnie, ale ze stopą ustawioną pionowo. Wykonywana jest na trzy strefy: jōdan, chūdan, gedan i ma dwa zastosowania:
- jako technika zaczepna - kopnięcie = nosi wówczas nazwę gyaku-mawashi-geri,
- jako technika obronna - blok = nosi wówczas nazwę sokutō-mawashi-uke.
Powierzchnie kontaktowe przy tej technice to: sokutō i haisoku.
- Ura-mawashi-geri:
- kopnięcie odwrotne należące do grupy gyaku-mawashi-geri = wykonywanych po okręgu odwrotnie ale ze stopą ustawioną poziomo. Główną powierzchnią kontaktową jest kakato = pięta. Ze względu na wykonanie wyróżniamy dwie odmiany:
- ō-ura-mawashi-geri = kopnięcie odwrotne po dużym okręgu,
- kō-ura-mawashi-geri = kopnięcie odwrotne po małym okręgu.
- Kata-uke:
- blok wykonywany barkiem, ramieniem i łokciem (kata = bark, ramię).
Metoda medytacji: Shisen-o kobasu = rozlewania wzroku
Przy otwartych oczach, bez poruszania nimi i bez mrugania, nie koncentrujemy wzroku na jednym wybranym punkcie, lecz staramy się popatrzeć jednocześnie na wszystko, co znajduje się przed nami. Uwagę skupiamy na wymienionej czynności całkowicie, z odrzuceniem wszelkich innych doznań i myśli. Jest to wspaniałe ćwiczenie hen-o (jap. czujności).
