Stopień 4 kyū / pas w kolorze granatowym
Wyjaśnienie pojęć
- Otoshi-geri:
- grupa kopnięć wykonywanych stopą z góry w dół (otoshi = obniżanie). W trakcie egzaminu należy przedstawić otoshi-geri z pięciu grup kopnięć:
- mae = w przód,
- yoko = w bok,
- ushiro = w tył,
- wa = po okręgu,
- gyaku lub ura = przeciwnie, odwrotnie.
Powierzchnią kontaktową jest pięta (kakato). Technika dzieli się na dwie odmiany:
- soto = gdy stopę unosimy do pozycji wyjściowej od zewnątrz, ruchem podobnym do mikazuki-geri,
- uchi = gdy stopę unosimy do pozycji wyjściowej od wewnątrz, ruchem podobnym do gyaku-mawashi-geri.
- Ushiro-geri:
- grupa kopnięć w tył:
- kekomi = wbijające,
- fumikomi = wdeptujące,
- keage = wznoszące.
- Ushiro-kake-geri:
- odmiana ushiro-geri-keage z zahaczeniem piętą w ostatniej fazie kopnięcia (kake = zahaczenie).
- O-uchi-gari:
- podcięcie podudziem nogi przeciwnika od wewnątrz po dużym okręgu (o = duży) z mocnym pchnięciem przeciwnika w przeciwnym kierunku.
- O-soto-gari:
- podcięcie podudziem nogi przeciwnika od zewnątrz po dużym okręgu (o = duży) z mocnym pchnięciem przeciwnika w przeciwnym kierunku.
- Gedan-geri/sokutei-osae-uke:
- technika nożna polegająca na wbiciu nogi w przód ze stopą ustawioną poziomo ale odwrotnie. Powierzchnia kontaktowa: teisoku. Technika ta wykonywana jest tylko na strefę gedan i ma dwa zastosowania:
- jako technika zaczepna - kopnięcie = nosi wówczas nazwę gedan-geri,
- jako technika obronna - blok = nosi wówczas nazwę sokutei-osae-uke.
- Teishō-awase-uke:
- technika ręczna polegająca na wypchnięciu w przód rozwartych dłoni, złączonych nadgarstkami. Stosowana jest na trzy strefy, przy użyciu powierzchni teishō lub kumade i posiada dwa zastosowania:
- jako technika obronna - blok = nosi wówczas nazwę teishō-awase-uke,
- jako technika zaczepna - pchnięcie = nosi wówczas nazwę teishō-awase-zuki.
- Sokumen-awase-uke:
- technika ręczna polegająca na połączeniu grzbietami obu dłoni i zagarnięciu nimi po linii poziomej strefy jōdan i chūdan. Powierzchnia kontaktowa: teishō lub kumade. Technika ta ma dwa zastosowania:
- jako technika obronna - blok = nosi wówczas nazwę sokumen-awase-uke,
- jako technika zaczepna - pchnięcie = nosi wówczas nazwę sokumen-awase-zuki.
- Uchi-age-uraken, keitō, kakutō/koken-uke. Uchi-age-uraken, keitō, kakutō/koken-uchi:
- technika ręczna polegająca na uniesieniu ręki od wewnątrz w górę. Powierzchnie kontaktowe:
- uraken = grzbiet pięści,
- keitō = grzebień koguta,
- kakutō = nadgarstek (inaczej koken).
Technika ta ma dwa zastosowania:
- jako technika obronna - blok = nosi wówczas nazwę uchi-age-uke,
- jako technika zaczepna uderzenie = nosi wówczas nazwę uchi-age-uchi.
- Kizami-zuki:
- pchnięcie z mocnym wypadem.
- Nagashi-zuki:
- pchnięcie opływające (nagashi = opływanie), wykonywane z jednoczesnym zejściem z linii ataku przeciwnika.
Metoda medytacji - Zuisokukan = koncentracja na oddychaniu
Przy otwartych oczach koncentrujemy się na śledzeniu procesu oddychania, ale bez liczenia oddechów. Wyobrażamy sobie, że oddychamy jednocześnie przez nos oraz tanden. Metoda ta szybko prowadzi do zjednoczenia umysłu z ciałem (stan bodai).
