Stopień 3 kyū / pas w kolorze brązowym z dwoma czarnymi pagonami
Wyjaśnienie pojęć
- San-ren-geri:
- jest to forma zaprezentowania po jednym kopnięciu z pięciu grup technik w powtórzeniu po trzy razy przodem i tyłem do komisji (każda): mae-geri, yoko-geri, mawashi/mikazuki-geri, gyaku/ura-mawashi-geri, ushiro-geri.
- Yoko-geri-fumikiri:
- kopnięcie bokiem wbijające z poślizgnięciem (kiri = cięcie), wykonywane na dwie strefy.
- Yoko-ushiro-geri:
- kopnięcie wbijające w tył z bocznym ustawieniem stopy. Podobnie jak na stopiń poprzedni, rozróżniamy dwa rodzaje: kekomi - wbijające (strefa chūdan), fumikomi - wbijające (tupnięcie) (strefa gedan). Powierzchnie kontaktowe: sokutō i kakato.
- Haiwan-ude-nagashi-uke:
- blok opływający (nagashi = opływanie), ze ściągnięciem przedramienia w tył, przy którym powierzchnią kontaktową jest haiwan (część przedramienia od strony uraken). Blok ten stosowany jest na dwie strefy: jōdan i chūdan.
- Mae-ude-hineri-uke:
- blok przedramieniem podobny do uchi-ude-uke ale z odwrotnymi parametrami:
- obrót przedramieniem wykonywany jest w odwrotnym kierunku,
- tułów obraca się za ruchem ręki.
- Mae-ude-deai-osae-uke:
- technika ręczna polegająca na silnym wypchnięciu przedramienia w przód w ustawieniu poziomym, stosowana na dwie strefy: jōdan i chūdan. Posiada dwa zastosowania:
- jako technika obronna - blok = nosi wówczas nazwę mae-ude-deai-osae-uke i służy do zablokowania pchnięcia, uderzenia łokciem lub kopnięcia w pozycji wyjściowej tych technik,
- jako technika zaczepna - uderzenie przedramieniem = nosi wówczas nazwę mae-ude-deai-osae-uchi.
- Seiryūto:
- technika ręczna polegająca na wykonaniu ruchu podstawą pięści (sei = podstawa) od dołu do góry po przez dwie strefy: chūdan i jōdan. Posiada dwa zastosowania:
- jako technika obronna - blok = nosi wówczas nazwę seiryūto-uke,
- jako technika zaczepna - uderzenie = nosi wówczas nazwę seiryūto-uchi.
Metoda medytacji - Misogi = koncentracja na śledzeniu oddechów.
Przy otwartych oczach koncentrujemy uwagę na śledzeniu procesu oddychania, starając się wyraźnie odczuwać jak powietrze wpływa przez nozdrza i tanden, rozchodzi się po ciele, wypełnia nas, a później przy wydechu stopniowo łączy się z otoczeniem. Jest to koncentracja mająca na celu stymulację odczuwania stanu nehan.
