Stopień 2 kyū / pas w kolorze brązowym z jednym czarnym pagonem

Wyjaśnienie pojęć

Go-ren-geri:

5 technik po 5 razy przodem i tyłem do komisji z każdej grupy kopnięć: mae-geri, yoko-geri, mawashi/mikazuki-geri, gyaku/ura-mawashi-geri, ushiro-geri.

Tobikonde-geri:

kopnięcie wykonywane ze skokiem ale z trafieniem w momencie stykania się nogi z podłożem (tobikonde = jap. niby skok). Na egzaminie należy zaprezentować 3 wybrane z pośród pięciu grup kopnięć: mae-geri, yoko-geri, mawashi/mikazuki-geri, gyaku/ura-mawashi-geri, ushiro-geri.

Hirabasami-uke/Hirabasami-uchi:

technika ręczna podobna do choku-zuki i mawashi-zuki ale wykonywana przy użyciu innej powierzchni kontaktowej: hirabasami = krawędź dłoni między kciukiem i palcem wskazującym po ich rozwarciu (hira = otwarte, hasami = nożyce; w wymowie słowo to wymienia się na basami). Stosowana na trzy strefy w dwóch odmianach:

• choku = po linii prostej w przód,
• mawashi = po okręgu.

Posiada dwa zastosowania:

• jako technika obronna - blok = nosi wówczas nazwę hirabasami-uke,
• jako technika zaczepna - pchnięcie = nosi wówczas nazwę hirabasami-uchi lub zuki.

W momencie trafienia dłoń może znajdować się w trzech położeniach: ura, tate, age.

Ashibo-kake-uke:

blok zagarniający podudziem ustawionym pionowo (ashibo = noga - drąg; inaczej sune = jap. podudzie).

Ashikubi-kake-uke:

odmiana wcześniej omówionej techniki polegająca na mocnym ugięciu stopy w stawie skokowym (ashikubi = staw skokowy), które ma na celu zahaczenie (kake = hak) atakującej nogi przeciwnika.

Morote-tsukami-uke:

podwójny blok: tate-shutō-uke (z chwyceniem za kończynę przeciwnika) i te-nagashi-uke, z równoczesnym zejściem z linii ataku, zmieniający się zwykle w dźwignię.

Morote-sukui-uke:

podwójny blok: sukui-teishō-uke (z chwyceniem za kończynę przeciwnika) i te-otoshi-uke, zmieniający się zwykle w dźwignię.

Metoda medytacji - Kōan = przypadek

To koncentracja na paradoksalnej zagadce filozoficznej, którą rozwiązać można przede wszystkim za pomocą intuicji, w stanie oświecenia (jap. satori). Do dzisiaj zarejestrowano ponad 1700 takich zagadek. Zawarte one są w zbiorach, w których najbardziej znanymi są Hekigan-roku i Mumonkan. W szkole Zen-shū przyjęto, że czyny i wypowiedzi mistrzów mogą służyć za przykład i wykładnię rozstrzygającą słuszność postępowania w danym przypadku. Od tego założenia pochodzi nazwa metody, ponieważ w języku chińskim nazwa oznaczała pierwotnie przypadek, który ustalał precedens prawny. Metoda ta jest podstawową - stosowaną w szkole Rinzai-shū.