Zarys historii Karate-dō Tsunami
Nie od dzisiaj wiadomo, że kształtowanie historii zależy od przekazu konkretnej osoby lub grupy zainteresowanej przekazaniem tylko takich treści, które przyniosą konkretne korzyści. Mamy wiele przykładów z różnych dziedzin życia na to, jak historia jest kłamliwie przekazywana. Manipulowanie informacją służy jedynie tym, którzy boją się faktów lub z jakiś powodów fakty stanowią dla nich zagrożenie. W moich przygotowaniach do opracowania zarysu historii Karate-dō Tsunami posiłkowałem się przede wszystkim swoimi notatkami, które zbierałem przez wiele lat. Jak zawsze w takim przypadku, może się zdarzyć, że niektóre fakty (zdarzenia) zostały przeze mnie pominięte. Nie jest to jednak zamierzone. W dodatku Karate-dō Tsunami kształtowało się w najciekawszych czasach we współczesnej historii naszego kraju; przemian społeczno-gospodarczych, które na pewno odcisnęły i tutaj swoje piętno. W swojej pracy skupiłem się na faktach, które znam i które mogą jedynie stanowić ogólny zarys historii tego kierunku.
Mirosław Pawliński
Pojęcie kierunek "uniwersalny" Karate-dō Tsunami
Kierunek uniwersalny w Karate - jego istotą jest jednakowe traktowanie wszystkich stylów. Uprawianie Karate-dō poprzez wszechstronną analizę i porównanie rozwiązań istniejących w różnych szkołach. Takie podejście do zagadnień szkoleniowych powoduje, że student ma możliwość rozwoju w skuteczności realnej samoobrony oraz dostosowania (wyboru) najbardziej odpowiednich dla jego warunków całej grupy technik.
Karate-dō Tsunami to także rozwój inicjatywy i świadomości studentów, czego dowodem jest chociażby odrzucenie kultu mistrza tj. poddania się narzucanym przez mistrzów poglądom, manipulowaniu ćwiczącymi poprzez nadawanie stopni, a co za tym idzie osiąganiu korzyści materialnych. W Karate-dō Tsunami zostało przyjęte rozwiązanie, w którym najważniejsze decyzje podejmowane są kolegialnie. W tym także zdobywanie stopni, które jest wynikiem pracy i doskonalenia się studentów, a sam egzamin odbywa się w obecności komisji egzaminacyjnej.
Innym rozwiązaniem jest nacisk na rozwój studentów pod względem intelektualnym. W tym celu w programie szkoleniowym uwzględniono tematy związane z Dalekim Wschodem a zwłaszcza z Japonią oraz tematy ogólne z zakresu np. socjologii i psychologii. Dodatkowo szkolenia wzbogacone są o ćwiczenia Zen w ilości niespotykanej w innych szkołach. W Karate-dō Tsunami przyjęto rozwiązanie, w którym należy rozwijać stronę fizyczną i umysłową w jednakowym stopniu.
Karate-dō Tsunami odrzuca dążenie do sukcesów sportowych, gdyż rywalizacja taka jest sprzeczna z ideałami twórców Karate-dō. W Karate-dō Tsunami sztuka Karate służy przede wszystkim do doskonalenia się oraz zmagania z samym sobą a nie przeciwnikami. Należy podkreślić duże przywiązanie do japońskiej tradycji, której odbiciem jest np. nauka już od pierwszego stopnia szkoleniowego języka japońskiego ze specjalnie opracowanych podręczników.
Karate-dō Tsunami zostało prawnie uznane i formalnie dopuszczone do uprawiania na terenie naszego kraju zarządzeniem Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu z dnia 29 czerwca 1985 roku w sprawie uprawiania dalekowschodnich sportów walki (Monitor Polski nr 27 z 10 października 1985 roku).
Początki Karate-dō Tsunami sięgają drugiej dekady lat 70-tych ubiegłego wieku i były związane z Kutnowskim Klubem Karate "Tsunami". To w tym klubie w 1979 roku instruktorzy Karate na podstawie własnych doświadczeń postanowili pogodzić ze sobą rozwiązania różnych (czasami przeciwstawnych sobie) styli Karate, bez ukierunkowywania się w stronę któregokolwiek z nich. W myśl zasady głoszącej, że "Karate jest jedno".
Rozwiązanie takie wydawało się jedynym z możliwych, by nic nie stracić z dorobku Karate-dō. W ten sposób powstał po raz pierwszy fundament kierunku uniwersalnego w Karate (drugim jest kierunek stylowy). W tym czasie powstało między innymi Bangumi, Dankai oraz Taikei. Dla odróżnienia kierunku uniwersalnego od stylowego przyjęto nazwę Tsunami. Ilość osób zaangażowanych z czasem w tworzenie zrębów kierunku uniwersalnego była imponująca, także dlatego, że pochodziły z różnych ośrodków naszego kraju: Gostynina, Kłodawy, Konina, Kutna, Łowicza, Mieczysławowa, Ostrowa, Płocka, Sierpca, Włocławka i Żychlina.
Jednak formalnie historia Karate-dō Tsunami rozpoczęła się 12 października 1980 roku od I Taikai Yudansha, który odbył się Kutnie. Podczas tego zjazdu ukonstytuowało się pierwszych 6 klubów, a także powołano Zrzeszenie Klubów Karate-dō Tsunami (jap. Renmei) wraz z prezesem, którym został Murat Ryszard. Zostały również przyjęte zasady tego kierunku, których skróconym odbiciem jest współczesne Okite.
Pomimo, że Kutno było kolebką Karate-dō Tsunami, to jednak ośrodek warszawski stał się tym głównym, który nadawał tempa rozwoju pozostałym. Pierwsze zajęcia odbyły się 1 października 1980 roku i wzięło w nich udział blisko 60 osób. Zajęcia prowadził Murat Ryszard - student Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, posiadający wtedy stopień 6 kyū w Karate-dō Tsunami.
Pierwszy egzamin w warszawskim ośrodku złożył student SGGW-AR Czarnecki Jarosław (16 grudnia 1980 roku). W krótkim czasie w Warszawie prowadziły działalność aż cztery kluby tego kierunku. W lutym 1986 roku z inicjatywy warszawskiego ośrodka Karate-dō Tsunami Zarząd Główny TKKF zorganizował część specjalistyczną kursu instruktorów. Pod koniec roku 1987 cztery warszawskie kluby skupiały ponad 600 osób a zajęcia odbywały się w siedmiu salach treningowych.
X Taikai Yudansha Karate-dō Tsunami Renmei. Od lewej: Murat R., Lewandowski K., Braun J., Kosiba M. Fot. Kosiba.
